Kongrede aklıma en çok kazınan detaylardan biri "İnsanlığa 1000 gün veriyoruz" uyarısı oldu. Bu süre, iş süreçlerimizi yapay zekaya uyarlamamız için önümüzde başlayan bir geri sayımı temsil ediyor. Önümüzdeki birkaç yıl içinde veri girişi, fatura işlemek veya bordro hazırlamak gibi rutin işlerin hayatımızdan çıkacağı çok netleşti. Hatta alıştığımız o masaüstü programları bile ömrünü tamamlıyor, her şey devasa bulut sistemlerine taşınıyor.
Peki biz ne yapacağız? Çoğumuzun aklına takılan "Mesleğimiz elden mi gidiyor?" korkusunun aslında yersiz olduğunu gördüm. Aksine, hamallık diyebileceğimiz işlerden kurtulup finansal analizlerde birer "stratejik lider" olma fırsatımız doğuyor. Sistemler verileri saniyeler içinde inceleyip bize anomalileri ve raporları sunacak, biz ise bu analizler üzerinden şirketlere yön veren asıl kararları alacağız.
İşin en güzel tarafı da şu; bir makine dünyadaki tüm verileri saniyeler içinde işleyebilecek kadar zeki olabilir ama müşterimizle kurduğumuz o güven bağını, çay sohbetlerindeki empatiyi ve insani yönlendirmeyi asla kopyalayamaz. Muhasebe ofislerinin ruhu ve sıcaklığı her zaman bizim tekelimizde kalacak.
Ancak kendimizle de biraz yüzleşmemiz gerekiyor. Paylaşılan anket sonuçları, meslektaşlar olarak bizim bu devasa teknoloji dalgasının hala pek farkında olmadığımızı gösteriyor. Oysa altyapılar; yoldayken müşteriye WhatsApp'tan otomatik evrak gönderen sanal asistanlara, hatta telefon görüşmelerinden müşterinin duygu durumunu analiz eden sistemlere kadar akıl almaz bir hızla evriliyor. Bu araçları kullanmayı öğrenmek, kendi "dijital asistanımızı" yetiştirmek zorundayız.
Oturumun sonunda paylaşılan o meşhur Darwin sözü aslında durumu mükemmel özetliyor: "Hayatta kalanlar en güçlüler veya en zekiler değil, değişime en iyi uyum sağlayanlardır".
Anlayacağınız, yapay zeka bizim düşmanımız değil; sadece çok yetenekli ve yeni nesil bir mesai arkadaşımız. Bize düşen tek şey, bu rüzgarı karşımıza değil arkamıza almak.
No comments yet